Niemand Durfde Deze Kat Aan Te Raken…Toen Nam Hij Hem In Zijn Armen… Wat Er Daarna Gebeurde Raakt Je Hart!

0
3871

Iedereen kende Ugly – een verdwaalde kat die in de kelder leefde. Hij was heel erg lelijk. Hij had slechts één oog!

Op de plaats waar het tweede had moeten zitten, had hij een lelijke, etterende wond. De linker poot van de kat had een ernstige breuk gehad en toen hij na jaren genas stond hij in een ongebruikelijke hoek.

De kat was beroofd van zijn staart, en zijn lichaam was bedekt met littekens. Sommigen waren oud, andere vrij nieuw. Als er iemand voorbij Ugly liep, riep hij onmiddellijk: “Wat een lelijke kat.”
Kinderen uit de flatgebouwen konden niet dicht bij hem komen, en de volwassenen probeerden ten koste van alles om hem achterna te zitten.

De manieren om de indringer af te schrikken waren verschillend… Als hij gewoon probeerde om dichterbij de huizen te komen, gooiden de huurders stenen naar hem toe, gooiden water of probeerde zijn poten tussen de deur te breken…

Ugly had een uniek karakter en reageerde altijd op dezelfde manier. Als ze met water gooiden, stond hij stil en werd kletsnat, wachtend tot het einde.

Als de stenen als kogels op hem af vlogen, hurkte hij ineen en wachtte tot de munitie op was. Toen hij de kinderen zag, miauwde hij en wreef tegen hun benen, bedelend om een beetje liefde. Op een dag kwam hij dichtbij de twee honden van mijn buren. Hij raakte ernstig gewond.

Ik hoorde zijn gegil. Toen ik daar aankwam zag ik hem dood liggen gaan in een plas bloed. Zijn benen waren gebroken en de vacht half afgescheurd. Ik raapte hem zacht op…
Het dier kronkelde van de pijn, maar hij probeerde mijn hand te likken. Zelfs in de laatste uren van zijn leven vroeg hij om een beetje liefde en mededogen.

Op dat moment realiseerde ik me dat het de mooiste kat was die ik ooit heb ontmoet. Hoewel hij wild was, probeerde hij me niet te bijten of te krabben.
Hij keek me met vertrouwen aan, in de hoop dat ik hem zou redden… Een moment later stierf hij in mijn armen… Ik zat daar een tijdje met hem, kijkend naar zijn vervormde en gehavende lichaam.Deze kat heeft me meer geleerd over geven en mededogen dan duizenden boeken, handboeken en tv-programma’s samen. We hadden iets gemeen… Hij had talloze wonden aan de buitenkant, ik had een vreselijke wond van binnen…
Dat was het moment dat ik besefte dat ik het moest overwinnen en verder gaan. Vanaf die dag heb ik geprobeerd te houden van hen om wie ik geef.

Ik ben hem dankbaar voor wat hij mij geleerd heeft. Dit is een verbazingwekkend verhaal van liefde en onbaatzuchtigheid! Het is de moeite waard om te worden gedeeld! 

DELEN