Een buschauffeur zag een eenzaam jongetje… De oorzaak ervan is ontroerend!

0
999

Tijdens het surfen op het internet kwam ik onlangs een heel ontroerend verhaal tegen dat iemand had gedeeld. Hij wilde zijn naam niet zeggen, en hoewel zijn verhaal heel eenvoudig was, liet het zien hoe belangrijk de goedheid van mensen is en de hulp die ze kunnen geven.  

Lees zelf maar:

Ik keek de brieven van mijn moeder na, en werd herinnerd aan een verhaal dat mij vele jaren geleden overkwam, en dat ik pas onlangs begreep. Ik was het enige kind van mijn ouders. Mijn moeder was laat getrouwd en het was nog steeds een wonder dat ik probleemloos en gezond geboren werd.

Ik was geliefd bij iedereen. Mijn moeder begon ’s ochtends heel vroeg met werken. Eerst maakte ze me klaar voor de kleuterschool en we gingen vroeg met de bus. Mijn moeder liep met me mee naar het gebouw, gaf me over aan de onderwijzeres, en rende snel naar een andere bus om te gaan werken. Helaas was ze vaak te laat en werd daarom bij de manager geroepen, die geen excuses wilde horen en dreigde haar te ontslaan. Het was moeilijk om een baan te krijgen, en het was duidelijk dat alleen het salaris van mijn vader niet voldoende zou zijn. Mijn ouders namen de moeilijke beslissing dat ik zelf elke dag naar de crèche zou moeten reizen. Ik was toen drie jaar oud.

Ik wilde dapper zijn en niet huilen. Maar ik was erg bang onderweg van de bushalte naar de crèche. Mijn moeder was ook bang. Maar er was geen alternatief. Na een tijdje merkte ik dat de chauffeur heel rustig van de bushalte wegreed en pas weer sneller reed als ik bij de deur van de kleuterschool stond. Ik voelde me wat meer vertrouwd en veiliger. Een paar jaar geleden ontmoette ik de chauffeur die me elke ochtend naar de kleuterschool reed.

De chauffeur glimlachte toen hij mij zag en zei: Hé, kleine jongen! Wat ben jij gegroeid! Weet je nog hoe ik je naar de kleuterschool reed? Het is nu al vele jaren geleden, maar ik heb nooit vergeten dat deze man me veilig naar school bracht, zonder dat iemand het vroeg, maar omdat hij om me gaf. Zijn eenvoudige daad van vriendelijkheid gaf me de nodige moed en geloof in de mensen.

DELEN