Hoe voelt het om wekenlang in coma te liggen? Deze vrouw maakte het mee en vertelt over haar ervaring

0
1209
Hoe voelt het om wekenlang in coma te liggen? Deze vrouw maakte het mee en vertelt over haar ervaring
FOTO: RR

Een zwaar verkeersongeval kostte de Amerikaanse Colleen ei zo na het leven. Haar verwondingen waren gruwelijk, en de ambulancier kon er niet bij dat ze nog bij bewustzijn was na haar aanrijding. Daardoor herinnert Colleen zich echter nog vrijwel alles van het ongeval, en zelfs aan haar coma heeft ze nog enkele herinneringen over. Nu schreef ze een boek over haar ongeval, de coma en de weg naar herstel.

Het ongeval

“Op acht oktober 2011 fietste ik na een vergadering op het werk naar huis langs de kustlijn van Connecticut”, herinnert Colleen zich. “Het was een van die prachtige dagen met perfect en fris herfstweer, de blaadjes begonnen net hun nieuwe kleuren aan te nemen.”

“Ik nam het allemaal in me op toen ik een vrachtwagen op me af zag komen vanuit een zijstraat. Hij was nog maar een goeie meter weg van het stopbord en raasde op mij af. Ik maakte nog kort oogcontact met de chauffeur. Er was zelfs geen tijd meer om de gedachte dat hij recht op me af kwam te vervolledigen.”

“In een ogenblik werd mijn lichaam uit elkaar gereten. Eerst werd ik van mijn fiets gegooid en overreden door zijn voorwielen, toen werd ik omgedraaid terwijl hij mijn romp overreed met zijn achterwielen. Ik dacht dat dat mijn laatste momenten op aarde waren.”

“Ik kon mijn botten zien, mijn bloed… Dingen die in mijn lichaam zouden moeten zitten, lagen nu open en bloot. Mensen kwamen gillend vanuit alle richtingen toegesneld. Sommigen probeerden de vluchtende chauffeur te stoppen, sommigen hielden me vast, belden de hulpdiensten en probeerden ervoor te zorgen dat ik niet dan en daar zou sterven.”

“Ik smeekte hen om mijn leven, alsof zij die kracht hadden. ‘Alsjeblieft, ik heb net weer contact met mijn zielsverwant. We zijn net getrouwd en proberen een kind te krijgen. Laat me alsjeblieft niet sterven.”

(Lees hieronder verder)

Hoe voelt het om wekenlang in coma te liggen? Deze vrouw maakte het mee en vertelt over haar ervaring
FOTO: RR

“De hulpdiensten waren er snel bij en reden zo snel ze konden met mij naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, op een uur rijden van de plaats van het ongeval. ‘Ik kan niet geloven dat ze nog bij bewustzijn is’, vertelde de ambulancier tegen Amanda, een jonge verpleegster die mijn vitale functies in de gaten moest houden. Later zou ik horen dat het haar eerste werkdag was.”

“Ze legde haar hand op mijn hart zoals ik haar vroeg en deed me de onmogelijke belofte dat ik zou blijven leven terwijl ze me meer morfine gaf en me vertelde dat ik niet zo hard moest vechten.”

De coma

De hele weg naar het ziekenhuis slaagde Colleen erin bij bewustzijn te blijven, maar enkele minuten na haar aankomst, begaf haar hart het. Hoewel het nog wel verder wilde pompen, was er simpelweg geen bloed meer over in haar uitgeputte lichaam.

Urenlang waren de spoedartsen in de weer om Colleens leven te redden. Ze kreeg de ene bloedtransfusie na de andere, werd gereanimeerd om twintig minuten later opnieuw een hartstilstand te krijgen, om dan opnieuw gereanimeerd te worden omdat de dokter weigerde om het op te geven. Op een zeker moment kwam er na 20 minuten reanimatie nog geen hartslag, maar de dokter wilde haar niet doodverklaren. Vlak daarna begon haar hart zachtjes terug te kloppen, maar het zou nog uren duren voor haar toestand zou stabiliseren en de dokters haar in coma konden brengen.

“Mijn echtgenoot zat ondertussen nietsvermoedend in de wachtzaal. Iemand had hem gebeld en gezegd dat ik een ongeval gehad had en waarschijnlijk een been had gebroken. Het duurde uren voor iemand hem vertelde wat er echt aan de hand was.”

(Lees hieronder verder)

Hoe voelt het om wekenlang in coma te liggen? Deze vrouw maakte het mee en vertelt over haar ervaring
FOTO: RR

“Nu, als je nooit in coma gelegen hebt, neem ik aan dat je denkt dat het is als op televisie: de persoon is volledig ‘out’ en toont geen tekenen van bewustzijn. Dat gebeurt in de zeldzaamste gevallen.”

“Gewoonlijk zijn coma’s meer als schemerzones, wazige, droomachtige dingen waarin je geen volledig gevormde gedachten of ervaringen beleeft, maar je voelt nog steeds pijn en vormt herinneringen die je brein fabriceert om te proberen logica te ontdekken in wat er met je gebeurt.”

“Ik dacht dat ik verkracht werd”

“Ik herinner me dat ik volledig wakker was maar niet in staat om ergens op te focussen. Ik kon handen voelen die mijn hoofd aanraakten en me geruststelden, maar ik kon niet bewegen. Ik hoorde gepiep, belletjes en getik. Ik kon mijn longen voelen uitzetten en krimpen, maar ik had geen idee van wat er gebeurde.”

“Wanneer ze mijn verbanden verversten, verhoogden ze mijn pijnstillers om me verder te verdoven en mijn pijn te helpen beheersen. Mijn lichaam dacht echter dat ik verkracht en gemarteld werd. Wat er echt gebeurde was dat de wonden in mijn vaginale en anale zones, maag, heup en been opnieuw schoongemaakt en verbonden werden. Mijn brein kon niet vatten dat ze me eigenlijk aan het helpen waren.”

“Bepaalde stemmen waren geruststellend. Toen mijn echtgenoot de kamer in kwam, kon ik hem horen, maar kon ik zijn woorden niet begrijpen. Doorheen de meer dan vijf weken onderging ik verschillende operaties. Ik herinner me dat ik meermaals door de gang gereden werd en dat ik een heldere rij van lampen boven me zag. Ik herinner me de temperatuurverschillen tussen de hal en het operatiekwartier en zelfs hoe de kleine haartjes op mijn wang bewogen.”

(Lees hieronder verder)

Hoe voelt het om wekenlang in coma te liggen? Deze vrouw maakte het mee en vertelt over haar ervaring
FOTO: RR

“Soms viel ik in slaap en droomde ik dat ik me in een tropisch klimaat bevond. Ik verlangde naar water en voelde de warmte. Ik ben in die weken naar verschillende plaatsten ‘gereisd’. Sommigen waren gevuld met overleden familie en vrienden en waren net echt. Ik kon het gras en de zonneschijn voelen, en hun knuffels.”

“Wanneer de dromen nachtmerries werden, dacht ik dat ik opnieuw en opnieuw brutaal aangerand werd en huilde ik om medelijden.”

Het herstel

Colleen lijdt na het ongeval, naast de fysieke ongemakken, aan posttraumatische stress. Die werd niet zozeer veroorzaakt door het ongeval zelf, maar wel door het gevoel gevangen gezeten te hebben in haar lichaam. “Dag in, dag uit, niet wetende wat echt was, en wat een droom.”

Toen ze eindelijk weer bij bewustzijn gebracht werd, moest haar echtgenoot haar vertellen dat ze bijna anderhalve maand in coma had gelegen. “Het grootste deel van mijn onderlichaam was zodanig beschadigd dat het nooit meer volledig juist in elkaar gezet kon worden. Elke beweging deed pijn.”

“Het was waarschijnlijk dat ik nooit nog intiem kon zijn met mijn echtgenoot. Na maanden raakte ik op het punt dat ik niet meer wilde leven.” Het waren de inspirerende woorden van Nobelprijs laureaat Jody Williams die haar de moed gaven toch door te gaan: “Emotie zonder actie is irrelevant.”

Hoe voelt het om wekenlang in coma te liggen? Deze vrouw maakte het mee en vertelt over haar ervaring
FOTO: RR

“Ik dacht aan alle mensen die mijn leven gered hadden op de dag van mijn trauma. De toeschouwers die meteen in actie kwamen, de hulpverleners en diegenen die nog voor mijn leven in gevaar kwam, voor mijn redding zorgden: de bloeddonoren.”

“Uiteindelijk had ik 78 eenheden bloed en plasma nodig gehad van meer dan 150 donors. Het voelde plots heel echt aan dat ik het levensbloed van verschillende mensen door mijn aderen had stromen.”

Met hernieuwde moed en een doel voor ogen nam het herstel van Colleen een hoge vlucht. Tien maanden na het ongeval voltooide ze de ‘Superhero halve marathon’ met een looprek en een stoma, verkleed als Wonder Woman. “Ik huilde van blijdschap toen ik de finish bereikte want ik had nooit gedacht dat ik zo ver zou geraken. Mijn medaille gaf ik aan de hoofdchirurg, een van mijn grootste helden.”

Bron: NEWS.COM.AU

DELEN