Verwoesting na het verlies van echtgenoot aan ALS. Enkele uren later rinkelt de telefoon en deelt de dokter een tweede klap uit.

0
1051

De meest verbeten gevechten vinden niet altijd op het slagveld plaats. Soms vinden ze plaats in rustige huizen in wijken waar toegewijde moeders en vaders het dodelijkste lot ooit bekampen: de sterfelijkheid zelf.

Maak kennis met de 36-jarige Tessie Sylvester, een inwoner uit Minneapolis die haar echtgenoot John in 2001 leerde kennen toen ze beiden als voetbaltrainer aan het werk waren. Kort daarop trouwden ze en kregen ze twee jongens, Gus en Freddy.

Maar in 2010 kreeg John te horen dat hij aan amyotrofische laterale sclerose leed – beter bekend als ALS. John zou zeven jaar lang tegen de ziekte vechten.

Zijn gevecht eindigde echter op 16 juni van dit jaar. Maar dat was nog maar het begin van de nachtmerrie van zijn vrouw.

“John en ik bleven maar hopen en bidden, en hij bleef maar zeggen dat het allemaal wel goed zou komen”, vertelde Sylvester. “Die ochtend zei hij me ‘Vandaag is de dag’ en enkele uren later blies hij zijn laatste adem uit.

Sylvester nam meteen de nodige schikkingen om de begrafenis te regelen. Maar terwijl ze dat aan het doen was, rinkelde de telefoon.

“Ik was letterlijk aan de lijn met de begrafenisondernemer, en dan ging de andere lijn over en het was mijn dokter, dus schakelde ik over en beantwoordde de oproep. Toen zei hij: ‘Het is kanker en het ziet er niet goed uit.’”

Op de dag dat haar echtgenoot overleed, vernam ze dat ze kanker had. “Ik zat daar naast het lichaam van John te huilen”, vertelde ze. “Toen kwamen mijn ouders langs en ging ik helemaal in shock.”

“Ik huilde en schreeuwde. Ik was vooral bang wat er met mijn kleine jongens zou gebeuren.” De vrees voor haar kinderen is gegrond. Het langzame overlijden van hun vader heeft hen erg sceptisch gemaakt over de kracht van de geneeskunde.

“Ze konden nooit begrijpen waarom de dokters papa niet konden helpen”, legde Sylvester uit. “Hopelijk kan ik hun geloof een beetje herstellen, maar zelfs met John was het mijn diepste wens dat ze die last nooit zouden moeten dragen.”

“Ik wil gewoon dat ze kinderen zijn”, voegde ze er nog aan toe.

Gelukkig moet ze die last niet alleen dragen. Haar zus startte een GoFundMe pagina en momenteel werd er al meer dan 290.000 dollar ingezameld.

DEEL dit hartverscheurende verhaal om deze moedige vrouw veel geluk toe te wensen bij haar behandeling.

Bron en afbeeldingen: Liftable

DELEN