Nadat een oudere vrouw overleed, vonden verpleegkundigen een briefje waar DIT op stond. Zo mooi!

0
859

Een van de belangrijkste dingen in het leven is het respecteren van je ouders. Niemand zou hier immers zijn zonder de vorige generatie.

Onze ouders hebben ons opgevoed om de volwassenen te worden die we nu zijn. Maar hoe kijken we nou echt tegen onze ouders aan nu ook zij steeds ouder worden? Dat is precies waar dit oprechte gedicht genaamd “Look Closer” over gaat. Dit gedicht werd in 1966 geschreven door verpleegster Phyliss McCormack en is door ons vrij vertaald naar het Nederlands om het ritme, rijm en betekenis te behouden. Het gedicht verscheen toentertijd in meerdere magazines, maar wordt nog steeds verspreid. En terecht, want het is een prachtig gedicht.

bejaardentehuis, verzorgingstehuis, bejaardenhuis, verzorgingshuis, senioren

“Look Closer” (Kijk eens wat beter) door Phyliss McCormack.

WAT ZIEN JULLIE ZUSTERS – SPAAR ME NIET, WAT DENKEN JULLIE ALS JE MIJ ZO ZIET. EEN GERIMPELDE VROUW MET WEINIG VERSTAND, EEN AFWEZIGE BLIK, EEN ONZEKERE HAND.

DIE MET HAAR ETEN KNOEIT EN GEEN ANTWOORD GEEFT, EN GEEN ENKEL OOG VOOR JE WERKDRUK HEEFT. MET EEN AFZAKKENDE KOUS EN EEN VERLOREN SCHOEN, DIE ZONDER ENIGE INTERESSE JE ALLES LAAT DOEN.

BIJ HET BADEN EN VOEDEN DE HELE LANGE DAG… IS DAT WAT JE DENKT, IS DAT WAT JE ZAG? OPEN DAN JE OGEN, KIJK BETER ALS JE WIL, IK VERTEL JE WIE IK BEN, TERWIJL IK HIER ZIT… ZO STIL.

IK BEN EEN KIND VAN TIEN MET EEN VADER EN MOEDER, IK HOUD VAN HEN EN VAN MIJN ZUSTER EN BROEDER. IK BEN EEN MEISJE VAN ZESTIEN MET DANSENDE VOETEN, DIE DROOMT DAT ZE SPOEDIG DE WARE ZAL ONTMOETEN.

MET TWINTIG BEN IK DE BRUID OP DE DAG VAN HAAR LEVEN, DIE MET KLOPPEND HART HAAR BELOFTE HEEFT GEGEVEN. OP MIJN 25E BEN IK DE MOEDER IN HUIS EN GEEF IK MIJN KLEINTJES EEN VEILIG THUIS.

IK BEN EEN VROUW VAN DERTIG, MIJN KINDEREN GROEIEN SNEL, ZE ZIJN VERBONDEN MET ELKAAR EN GEZOND EN WEL. IK BEN VEERTIG NU, MIJN KINDEREN VERLATEN HET NEST, MAAR MET MIJN MAN NAAST MIJ VIND IK DAT BEST.

senioren

IK BEN VIJFTIG EN HEB BABY’S OP MIJN SCHOOT, WE ZIJN GROOTOUDERS NU, ONS GELUK IS GROOT. DONKERE DAGEN KOMEN – MIJN LIEFSTE IS DOOD, IK KIJK IN DE TOEKOMST, MIJN ANGST IS ZO GROOT.

WANT MIJN KINDEREN ZIJN NODIG IN HUN EIGEN GEZIN, EN IK DENK TERUG AAN DE JAREN VOL LIEFDE – HET BEGIN. IK BEN EEN OUDE VROUW NU, HET LEVEN IS HARD, ER ZIT NU EEN STEEN OP DE PLAATS VAN MIJN HART.

MIJN HUID IS GERIMPELD, IK KAN SLECHT ZIEN EN HOREN, MIJN JEUGD EN MIJN GRATIE HEB IK AL LANG VERLOREN. MAAR ER WOONT NOG STEEDS EEN JONG MEISJE IN MIJ, EN SOMS KLOPT INEENS MIJN HART WEER ZO BLIJ.

DAN WIL IK ALLES WEER OPNIEUW BELEVEN, EN LAAT IK DE VREUGDES EN PIJN WEER HERLEVEN. DAN DENK IK AAN DE JAREN, ZO SNEL GEGAAN, EN ACCEPTEER IK HET FEIT: NIETS KAN BLIJVEN BESTAAN.

DUS OPEN JE OGEN ZUSTERS, DAN ZUL JE MISSCHIEN, NIET EEN OUDE VROUW, MAAR MIJ WERKELIJK ZIEN!

Wat vind jij van dit mooie gedicht? Laat het weten in de reacties op Facebook!

 

DELEN