Tijdens de geboorte krijgt de moeder een nachtmerrie. Maar het ergste gebeurt jaren later op het internet

0
1325

Het is winter 2013. Jenny Smith en haar vriend Kendyl uit de Amerikaanse staat Alabama verheugen zich op de geboorte van hun zoon Grayson. Op 15 februari 2013 is het eindelijk zover: het kleintje ziet het levenslicht. Maar dan gaat er iets ontzettend fout. Jenny herinnert het zich nog goed: “Op 15 februari beviel ik van onze schattige, kleine Grayson. Toen hij geboren werd, wachtten we nerveus op zijn eerste gehuil. En we wachtten. Maar de moed zakte ons in de schoenen.”

Een paar minuten later volgt dan het eerste geluid, maar slechts zwakjes. Jenny voelt meteen dat er iets niet in orde is. “Ik vroeg mijn dokter wat er aan de hand was. Ze antwoordde dat ze het niet wist. Ik vroeg Kendyl en mijn moeder om de kamer even te verlaten. Ik wist dat Grayson om zijn leven vocht. En ik begon te huilen.” De pasgeborene werd overgebracht naar een gespecialiseerd ziekenhuis in Atlanta. Toen Jenny ervoer wat er met Grayson aan de hand was, sloeg de schrik haar om het hart: “Hij ademde zelfstandig. Maar hij had een grote oneffenheid op zijn schedel. Hij had geen knookjes in zijn duimen, slechts drie tenen aan elke voet en had een open gehemelte.”

In totaal had Grayson bij zijn geboorte 22 geboortedefecten. De artsen hameren erop dat Jenny en Kendyl niet teveel hoop moeten vestigen en dat Grayson wellicht niet zal overleven. Maar als ze het kleintje in hun armen houden, zijn ze vastberaden om hem niet zomaar op te geven.

De volgende drie jaar doen de ouders er alles aan om Grayson de best mogelijke verzorging te bieden. Een veelvoud aan behandelingen en operaties maakten zijn levenskwaliteit steeds een beetje beter, en de ouders zijn ongelofelijk trots op hun kleine vechter. Om de hoge rekeningen te kunnen betalen, startten ze een crowdfundingcampagne. Wat er dan gebeurt, kunnen ze nauwelijks geloven.

Iemand uploadt de foto van Grayson en bewerkt het. De onbekende schrijft op de foto: “Dit is hoe je kind eruitziet als de ouders neef en nicht zijn.” Jenny is furieus: “Hoe kan men nou zo wreed zijn?” Ze is sprakeloos dat iemand zich vrolijk maakt over haar ziek kind. Maar ze is tegelijk vastbesloten om zich over dergelijke pesterijen te zetten.

Ze moet echter wel nog een manier vinden om hier mee om te gaan. Om ervaringen met andere ouders te delen opent ze de Facebookpagina Grayson’s Story. Uit het hele land stromen bemoedigende woorden toe en steeds meer mensen die ook het slachtoffer werden van online pesten schrijven haar aan. “Het was echt hartverwarmend om al die blijken van medeleven te lezen. Er waren zelfs mensen bij die zich verontschuldigden. Die zeiden: ‘Ik heb zijn foto gezien en had er eerst mee gelachen. Nu ik zijn verhaal ken zou ik me graag verontschuldigen.”

Er meldden zich ook andere ouders van kinderen met een beperking. Jenny wil ze allemaal een hart onder de riem steken: “Geef niet op. Uiteindelijk word je altijd beloond.”

Vandaag is Grayson drie jaar oud en ook al moet hij nog elke dag vechten – hij staat er niet alleen voor. Zijn familie ondersteunt hem bij elke hindernis. En ondertussen heeft hij al genoeg bewezen dat hij een echt strijdershart heeft.

DEEL dit verhaal om dit gezin een hart onder de riem te steken!

DELEN