WAAROM DUURT HET ZO LANG VOORDAT EEN MISHANDELD KIND HULP KRIJGT?

0
918

Het is een vraag die bij veel mensen leeft, zeker na het aangrijpende verhaal van Roy (9) . Vijf jaar werd hij mishandeld en hij is niet het enige kind bij wie het zo lang duurde voordat er werd ingegrepen.

Hoe kan dit? Waarom kan het jaren duren voordat kindermishandeling wordt gemeld en er iets mee wordt gedaan?

JEUGDZORG IN NEDERLAND
Ter achtergrond: sinds 1 januari 2015 is de Jeugdwet van kracht. Daarmee zijn de 390 gemeenten in Nederland verantwoordelijk geworden voor de hulp aan mishandelde kinderen in hun regio. Daarvoor was deze jeugdzorg landelijk geregeld. Het idee achter de overplaatsing is dat gemeenten hulp zo dichterbij de inwoners kunnen regelen, maar ook eenvoudiger en goedkoper dan voorheen.

OPTIES
In Nederland zijn de ouders in principe verantwoordelijk voor hun kind, zegt woordvoerder Richard Bakker van de Raad voor de Kinderbescherming. “Zij mogen zelf weten hoe zij hun kinderen opvoeden. Als iemand uit de directe omgeving ziet dat er iets aan de hand is bij het gezin thuis, heeft diegene twee opties als hij aan de bel wil trekken: hij spreekt de ouders zelf erop aan, of doet een melding bij Veilig Thuis.”

VERWACHTINGEN
En dat is een cruciaal punt. Want, zegt Asha Khoenkhoen, woordvoerder bij de Vereniging Nederlandse Gemeenten, er moet wel iemand zijn die aan de bel trekt. “Je hoort mensen zeggen: ‘Ik zag al jaren dat dit en dit gaande was’, maar dat is niet genoeg.” Het is ingewikkeld, beaamt Bakker. “Je kunt bijvoorbeeld niet van een leerkracht verwachten dat hij of zij direct weet wat er mis is als een kind zich wat vreemd gedraagt.”

MELDPLICHT
Toch zou hij graag zien dat de meldcode beter wordt gebruikt. “Iedereen is bezig met zijn beroepscode en de vertrouwensrelatie met het kind en dat is goed, maar er zou ook meer aandacht moeten komen voor het zonder hobbels melden dat er iets met een kind is. Liever vaker een melding waar niets mee hoeft te worden gedaan dan een gemiste melding.”

VERSCHEIDENHEID
Op het moment dat een melding is gedaan, en de gemeente moet handelen, gebeurt het ook nog dat er toch geen actie wordt ondernomen. De redenen daarvoor zijn legio, zegt Khoenkhoen. “Dat blijkt wel uit de verscheidenheid aan rapporten van instanties die hierover zijn verschenen.”

BETROKKEN
De overkoepelende landelijke organisatie voor jeugdhulp heet Veilig Thuis en is een combinatie van de instanties die voorheen meldingen van kindermishandeling en huiselijk geweld behandelden. Na een melding bij Veilig Thuis wordt besloten of het om een acute of een niet-acute hulpvraag gaat. Als het om een acuut geval gaat dat direct om maatregelen vraagt, kan een justitieel traject worden gestart waarbij de Raad voor de Kinderbescherming is betrokken.

DELEN