De 11-jarige toont zijn vrienden trots zijn vondst. Een minuut later vindt de moeder zijn verminkt lichaam op straat.

0
2176

Op 24 augustus 2015 veranderde het leven van de 11-jarige Kolya Nizhinkovsky uit het Oekraïense plaatsje Mariupol voorgoed. Het land is in staat van oorlog. Maar eigenlijk gaat het leven desondanks gewoon verder: zo ook die dag waarop Kolya met zijn vriendjes buiten speelt. De jongens maken gebruik van het goede weer om hun favoriete spelletje te spelen: zo dicht mogelijk in de buurt van de oude militaire basis geraken.

Maar die dag komen Kolya en zijn vriendjes niet ver, want in het gras vinden ze iets wat veel spannender is. Koya toont met trots zijn vondst aan zijn vriendjes: een groot donker object uit metaal. Het is een raket van een raketwerper – echt oorlogstuig dus. Maar de kogel is te zwaar. Hij laat het uit zijn handen vallen en de bom ontploft.

jongen1

De familie van de jongen woont niet ver weg. De moeder van Kolya herinnert het voorval zich nog alsof het gisteren was. “Ik hoorde een luide explosie en rende meteen naar buiten. Het was verschrikkelijk. Het leek wel of iemand de kinderen door de gehaktmolen had gedraaid. Kolya lag langs de kant van de weg. Zijn benen waren nog maar rauwe lappen vlees.”

jongen2

De kinderen worden meteen naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis overgebracht. De toestand van Kolya is zo erg dat hij in een kunstmatige coma wordt gehouden. Als hij ontwaakt is zijn toestand nog steeds kritiek. Aan een oog is hij blind en hij kan niet meer bewegen. Zijn hele lichaam zit onder de brandwonden.

jongen3

Moeder Alla is verwoest. Ze kan de levensreddende behandeling voor haar zoon niet betalen en hoopt op een wonder. Dat wonder dient zich aan in de persoon van Elena Kuneva, een activiste van een lokale liefdadigheidsinstelling. Als Elena lucht krijgt van het verhaal van de jongen rept ze zich naar het ziekenhuis om hem te ontmoeten.

jongen4

Weken na de explosie ligt Kolya met een angstpsychose aan zijn bed gekluisterd. Elena brengt veel tijd met de jongen door en laat hem foto’s van beroemde gehandicapte sportmensen zien. Zo kan ze de jongen ervan overtuigen dat het leven nog altijd zin heeft.

jongen5

In samenwerking met een Canadese liefdadingsinstelling begint Elena geld in te zamelen voor de jongen. Er komen genoeg schenkingen binnen en de elfjarige wordt in december 2015 naar Montreal in Canada overgevlogen.

jongen6

Daar ondergaat hij verschillende ingrepen. Omdat de jongen zo snel groeit, moeten de artsen de prothese voortdurend aanpassen. Hij krijgt tegens een oogtransplantatie zodat hij weer uit beide ogen kan zien.

jongen7

Kolya moet alles weer opnieuw leren. Maar hij is sterk gemotiveerd. Hij leert terug lopen, zwemmen, schrijven en zelfs voetballen.

jongen8

De moeder is erg ontroerd door de steun van de mensen in Canada: “Mensen brengen ons geschenken en snoep. We krijgen zelfs speelgoed en kleding.”

jongen9

Ondertussen is Kolya in Canada uitgegroeid tot een plaatselijke beroemdheid. Hij mocht zelfs op visite bij minister-president Justin Trudeau.

jongen10

Op 22 november 2016 was dan eindelijk de grote dag aangebroken: Kolya keert terug naar Oekraïne. Als hij terug in Mariupol aankomt, staat hem een geweldige verrassing te wachten.

jongen11

Er werd namelijk zoveel geld bijeen gebracht dat de inwoners een nieuw huis voor hem en zijn familie bouwden, ver weg van de plaat van het vreselijke ongeval. Volgend jaar kan de familie al verhuizen.

jongen12

Hij heeft nog wel medische opvolging nodig, maar zijn vooruitgang is opzienbarend. We wensen hem alleszins een volledig en spoedig herstel toe!

Oorlog is het ergste wat de mensheid heeft voortgebracht en vaak zijn het onschuldige mensen en kinderen die het hardste lijden. Sinds het begin van het conflict in 2014 kwamen naar schatting meer dan 10.000 mensen om het leven. Kolya en zijn familie dachten dat ze buiten oorlogsgebied woonden, maar oorlog kent helaas geen grenzen.

DEEL dit opmerkelijke bericht met je vrienden!

DELEN